Van: Meens, Thom [mailto:t.meens@volkskrant.nl] Namens VK Ombudsman
Verzonden: maandag 27 februari 2006 11:18
Aan: BeVaCo
Onderwerp: RE: t.a.v. de heer Thom Meens
Geachte heer Verlinden,
U stuurt me een interessante brief, voor mij was het allemaal nieuw.
Ik heb het even nagezocht, er is over dit onderwerp inderdaad erg weinig geschreven, niet in de
Volkskrant, en slechts sporadisch - en dan al lang geleden - in andere kranten.
Dat lijkt me vreemd, zeker als het klopt wat u schrijft over de gevolgen van het afschaffen van het
klokkenluidersrecht. Ik heb de Haagse redactie gevraagd uw brief even goed te lezen, en te bezien of er
alsnog iets aan gedaan kan worden. Zodra ik antwoord heb, zal ik u berichten.
Wat de Raad voor de Journalistiek betreft denk ik dat u weinig kans maakt: de Raad kan een redactie niet
dwingen aandacht te besteden aan een onderwerp, bovendien bent u niet direct in uw belangen geschaad door
kranten die er geen aandacht aan schenken.
Voor mij geldt overigens hetzelfde: ik kan wel vragen waarom er geen aandacht aan is besteed, ik kan de
redactie niet dwingen dat alsnog te doen.
Met vriendelijke groet,
Thom Meens
Ombudsman redactie de Volkskrant
-----------------------------------------------------
Aan de Ombudsman van de Volkskrant
De heer Thom Meens,
Rotterdam, 24 februari 2006.
Geachte heer Meens,
In aansluiting op het verzoek van Theo Bouwman, voorzitter Raad van Bestuur PCM, verzoek ik u uw invloed aan te wenden
dat uw hoofdredacteur Pieter Broertjes het afschaffen van de actio popularis alsnog aan de orde brengt in
de Volkskrant. Zie brief van de heer Bouwman aan het
platform Belangen van Consument (BeVaCo)
In uw colom ‘over regels van en voor media’ (VK 18/2/06/Het betoog/p9) citeer ik de volgende opmerkingen:
a) Pieter Broertjes, hoofdredacteur van de Volkskrant was de eerste die een onafhankelijke ombudsman
benoemde. Broertjes peinst er niet over ‘verantwoordelijkheidsmechanismen te ontwikkelen die extern
worden getoetst’.
b) Broertjes kiest daarmee de lijn die de journalistiek sinds jaar en dag bewandelt en zegt:
‘wij zijn onafhankelijk en moeten (de overheid) controleren. Het geeft geen pas de overheid vervolgens
de macht te geven de journalisten normen op te leggen’.
c) Over sancties zegt Broertjes: ‘Als we in de fout gaan, zijn er voldoende middelen omdat aan
de kaak te stellen, zoals de Raad voor de Journalistiek en de rechter’.
d) Dit is, volgens Broertjes, nog niet alles en verwijst naar de Code van Bordeaux, het
spelregelboekje waaraan alle internationale journalistenverenigingen zich hebben gebonden. De code
dateert uit 1954 en is geactualiseerd in 1989, maar de afspraken zouden gisteren gemaakt kunnen zijn.
Eerbied voor de waarheid, recht van weerwoord, fouten royaal rechtzetten, alleen gebruik maken van
feiten waarvan je de bron kent, laster en smaad voorkomen.
e) Tot slot: ‘Wie als journalist onbetrouwbaar blijkt, vist achter het net. Met hem wil niemand
meer praten. Dat is de beste garantie voor zorgvuldigheid: zo lang dat mechanisme voldoet, is wetgeving
overbodig.’
Bovenstaande citaten samengevat komt het er op neer dat de journalistiek onafhankelijk is, aan
waarheidsbevinding doet, de overheid controleert , wars is van externe controle en niet bang is voor
– internet – concurrentie.
Dit artikel was voor mij aanleiding om mij aan te sluiten bij het verzoek van de baas van de heer
Broertjes, Theo Bouwman, voorzitter Raad van Bestuur/PCM. Voor de BNR radio op 27 december 2005,
vertelde hij dat hij 1000 journalisten onder zich heeft. Mede naar aanleiding hiervan schreef hij
mij ‘Het onderwerp afschaffen van de actio popularis zal ik nogmaals onder de aandacht brengen van
hoofdredacties van onze dagbladen’. Ik verwijs u naar de brief van 3 januari 2006.
PCM Tot op heden doet de heer Broertjes dat niet. Waarom
schrijft de Volkskrant met geen letter over deze mega wetswijziging in de bestuurswetgeving?
Dagelijks lezen we in de kranten dat burgers boos zijn en korte lontjes naar ambtenaren hebben, woonwijk
Crooswijk in Rotterdam, Tilburg, Delfzijl, Den Haag, Schinvelderbossen overal waar het om bouw- en
milieuvergunningen gaat zien we dat er vreemde –invisible - handen in het spel zijn. Toename van
corruptie ligt dan ook voor de hand. Bezwaarschriften worden doodleuk afgedaan met de opmerkingen dat
appellanten, niet ontvankelijk zijn vanwege geen rechtstreeks of direct belang. Ontvankelijk is men als
men voldoet aan de eisen om binnen te komen. Appelanten zijn degenen die bij de rechter of instanties
met een bezwaar in beroep gaan.
Het begrip belanghebbende zou volgens de minister pas in de jaren 80 en 90 met de Algemene wet
bestuursrecht zijn ingevoerd. Volgens hem zou dit inmiddels zijn uitgekristalliseerd. Dit is nonsens. Er
is hiervan geen wettelijke definitie dus geen wettelijke kaders en geen jurisprudentie als het om
milieu- en landinrichting gaat. De zogenaamde ‘jurisprudentie’ die er is, is fake omdat dit tot stand is
gekomen uit gedachtespinsels van een aantal leden van de Raad van State, waarvan de Koningin voorzitter
is. Het mist, zover ik, uit de mijn beschikbare stukken, kan overzien, ieder juridische, sociaal
wetenschappelijke en ethische onderbouwing.
Voor alle duidelijkheid het gaat om het afschaffen van de actio popularis het recht van
derdenbezwaar ‘van een ieder’ op overheidsbesluiten. Daarnaast heeft de overheid meer dan 1000
aanpassingen doorgevoerd in de bestuurswetgeving. Waarom en op grond waarvan men direct na de moord op
Pim Fortuyn hieraan is begonnen, is voor steeds meer mensen een raadsel. Speculaties en gissingen
hierover zijn dan ook – op internet- aan de orde van de dag en een onderdeel van de veel besproken
onderbuik gevoelens.
Ik verwijs u naar de brief van de minister president Mr. dr. J.P. Balkenende die mij schreef:
‘Deze zogeheten “actio popularis” is geschrapt omdat de regering van mening is dat er geen onnodige
procedures bij de rechter moeten worden gevoerd”. Overheid
Niemand zal de heer Balkenende tegenspreken. In ieder geval ik ken niemand die een voorstander is van
onnodige procedures. Maar juist deze non retoriek dient te worden aangepakt als Broertjes zegt: ‘Wij
zijn onafhankelijk en moeten (de overheid) controleren’.
Tot slot de opmerking van de heer Broertjes over de Raad voor de Journalistiek. Ook dit, in mijn ogen,
politieke instituut heb ik inmiddels bezocht. Het resultaat was dat mevrouw Mr. D.C. Koene, secretaris
betwijfelde of ik wel een direct belanghebbende was. Zie Raad voor de
Journalistiek.
Hiermee komt de retoriek van de heer Broertjes in beeld als hij zegt:
‘Wie als journalist onbetrouwbaar blijkt vist achter het net…..’ Iedereen weet dat dit niet
alleen voor de journalistiek geldt. Het zou juist de ogen van de hoofdredacteuren moeten openen als ze
zoeken naar de oorzaken waarom steeds meer mensen geen krant meer lezen.
U begrijpt, in instituties als de Raad voor de Journalistiek investeren wij geen tijd meer. Voor wat betreft
de rechtspraak in Nederland, waar de heer Broertjes zo makkelijk naar verwijst kan ik u op grond van
eigen ervaring zeggen dat deze beroepsgroep veelal bezig is met zichzelf in stand te houden door elkaar
regelmatig de bal toe te spelen. De uurtarieven liegen er niet om. Als je daarvoor verzekerd bent moet
je van goede huizen komen om je zaak door de verzekeringsmaatschappij behandelt te krijgen. In ieder
geval is verzekerde afhankelijk van het procesadvies van de advocaat die door de verzekeringsmaatschappij
is benoemd en aangestuurd. Kortom het schiet niet op. We glijden steeds meer af naar de jaren 30 toen er
ook geen vertrouwen meer was in de politiek, politieke instituties en de media eieren voor hun geld
kozen. Dit is voor mij de belangrijkste reden dat ik de moeite neem u deze brief te schrijven.
Beleefd doe ik een dringend beroep op u om de meer dan 1000 aanpassingen in de bestuurswetgeving en het
afschaffen van de actio popularis waaronder het collectief actierecht binnen de Volkskrant aan
te kaarten, bespreekbaar te maken en hierover te publiceren. Een intellectueel politiek- maatschappelijk
debat hierover is niet alleen gewenst maar dringend noodzakelijk. Ter informatie stuur ik u onderstaand
de flyer die in Rotterdam en elders in de lande wordt verspreid.
In afwachting van uw antwoord verblijf ik met vriendelijke groeten,
Platform Belangen van Consument (BeVaCo)
Robert A. Verlinden.
Westersingel 51, 3014 GV Rotterdam. Telefoon: 010- 4363641
HOME
Uw reactie 
